SZKLANA PUŁAPKA 2
Hej! Fałszywy alarm! Poczekajcie!
Wszystko w porządku! Już jestem. Wszystko w porządku.
- Zdejmijcie go ostrożnie, dobra? - Zdejmiemy go na parkingu policyjnym.
- Następnym razem czytaj znaki. - Nic nie rozumiesz.
Czekam tu tylko na samolot, którym przylatuje moja żona.
Muszę mieć ten samochód.
Tak, oczywiście, jutro od 8:00 do 14:00. Zapłacisz 40 dolców, to ci go zwrócimy.
Nie wypisuj mandatu. Nie wypisuj go.
Bądż człowiekiem. To samochód mojej teściowej.
I tak jest na mnie wściekła, bo nie jestem dentystą.
Słuchaj, jestem gliniarzem. Z Komisariatu Policji w Los Angeles.
Och, ja też kiedyś tam pracowałem. Nienawidziłem tego.
No tak, rozumiem cię.
Ja też nie jestem zbyt zadowolony... Ej!
Ten zderzak jest z plastyku! Uważaj!
Odpuść mi tym razem, co?
Wiesz, byłem gliniarzem w Nowym Jorku.
Przeniosłem się do Los Angeles, bo moja żona dostała tu pracę.
Daj spokój. No to jak?
Oto jesteśmy w Waszyngtonie, samym sercu demokracji.
Ręka rękę myje.
Daj spokój, stary. To przecież święta.
To poproś Mikołaja, żeby dał ci drugi samochód.
Wesołych Świąt, kolego.
Zabieraj go, Murray.
Skurwysyn.
Wiem, Larry.
Śnieżyce wzdłuż północno-wschodniego wybrzeża...
Cześć. Gdzie tu jest telefon?
- Tam. - Dziękuję bardzo.
Dziękuję. Leonard Adkins przebywa w cieplejszym klimacie,
skąd przekazuje coraz gorętsze doniesienia.
Służby bezpieczeństwa były dziś w pogotowiu na lotnisku w Escalan
w republice Valverde,
gdzie, według doniesień kół rządowych,
usunięty ze stanowiska generał Ramon Esperanza
zostanie poddany natychmiastowej ekstradycji
do Stanów Zjednoczonych.
Zaledwie dwa lata temu, generał Esperanza
dowodził siłami zbrojnymi swego kraju
w kampanii przeciwko komunistycznym rebeliantom,
kampanii prowadzonej przy pomocy amerykańskich pieniędzy i doradców.
Upadek Esperanzy wywarł wpływ
nie tylko na wybory w jego własnym kraju,
ale znalazł też oddźwięk w Pentagonie,
gdzie wysoko postawieni urzędnicy państwowi zostali oskarżeni
o dostarczanie mu broni, wbrew zakazowi Kongresu.
Wzrastające dowody na to, że armia Esperanzy
pogwałciła neutralność sąsiadujących państw,
zmusiła Kongres do wstrzymania funduszy.
Esperanza oskarżony jest o zastąpienie tych funduszy
dochodami z lukratywnego
przemytu kokainy.
Mimo, że Esperanza został już wcześniej usunięty
ze stanowiska głowy państwa,
zgoda na jego ekstradycję została osiągnięta dopiero wczoraj.
Jak podają źródła waszyngtońskie,
stało się to za sprawą rozmowy telefonicznej,
rozmowy z...
Dobrze, dobrze.
Jak znajdę telefon, to do ciebie zadzwonię, kimkolwiek jesteś.
Cześć.
Przepraszam. Dziękuję.
Tu porucznik McClane. Czy ktoś stąd do mnie dzwonił?
- Mam nadzieję, że jestem "ktoś". - Kochanie,
gdzie jesteś?
- Czy już wylądowałaś? - Pamiętaj, że to lata dziewiędziesiąte.
Mikroprocesory, kuchenki mikrofalowe, faksy, telefony pokładowe.
No tak, jeśli o mnie chodzi,
to szczytem postępu była mrożona pizza.
Słuchaj, będziemy mieli
około pół godziny opóźnienia.
Chciałam, żebyś wiedział.
Dzieciaki w porządku?
Tak, tylko że zupełnie wariują
od tych wszystkich słodyczy, którymi karmią je twoi rodzice.
Czy mama robiła ci wymówki za pożyczenie jej samochodu?
Nie. Jeszcze nie.
Słuchaj kochanie, jak wylądujesz, moglibyśmy, wiesz,
wynająć samochód, zamówić hotel, zostawić dzieciaki z rodzicami.
Zamówić coś do pokoju?
Może butelkę szampana, co ty na to?
Zgoda, poruczniku.
Do zobaczenia za pół godziny, kochanie.
Kocham cię. Pa.
Czyż technika nie jest cudowna?
Mój mąż uważa, że nie.
A ja uważam, że tak.
Przedtem nosiłam przy sobie ten okropny gaz obronny "Mace".
A teraz...
Zniszczę każdego buca, który próbowałby mnie zaatakować.
Wypróbowałam to na moim piesku.
Biedaczek kulał przez tydzień.
Przepraszam.
Już pana chyba gdzieś widziałem.
Często mi się to zdarza. Występowałem w telewizji.
Ja też.
- Weź narzędzia, co? - Dobra.
Tu mówi Amy Nichole z lotniska w Escalan,
gdzie właśnie przybył obalony generał Esperanza
pod liczną strażą.
Były dyktator wydaje się być w świetnym humorze.
Uśmiecha się i macha do tłumu,
jakby był kandydatem na stanowisko polityczne.
...tysiące więźniów politycznych w ciągu ostatniej dekady,
włącznie z nowym prezydentem,
i nie ma żadnych wątpliwości, że ma on nadal
gorących zwolenników zarówno w kraju jak i za granicą.
Po Kapitolu krążą pogłoski, że istniały inne...
- Tak? - Czy możemy panu przeszkodzić?
Sprawdzamy instalacje.
Nie ma pan żadnych problemów z rurami izolacyjnymi?
Ojej, nie mam pojęcia.
- Możemy zerknąć? - Proszę bardzo.
To jakoś nie w porządku, że zamykają ten kościół.
W prawdzie parafia nadal będzie z niego korzystać,
ale to już nie to.
Tyle lat tu jestem i tyle tu przeżyłem.
Tak, wydaje mi się, jakby
coś we mnie umierało razem z tym kościołem.
Co do tego masz rację.
...przemyt kokainy,
korupcję i przekupywanie urzędników państwowych.
Zdecydowanie nie pokazuje tego po sobie,
ale nawet jego dobry nastrój
nie jest w stanie ukryć faktu, że padł on pierwszą ofiarą
amerykańskiej kampanii przeciwko narkotykom.
Tu kasza gryczana. Klub jest otwarty.
Tutaj w Dulles,
czekają już funkcjonariusze policji,
aby zakuć w kajdanki człowieka, który stał się symbolem wroga
w wojnie,jaką Ameryka wytoczyła handlarzom kokainy.
Ta bitwa jest już prawie wygrana, lecz wynik wojny jest nadal wątpliwy.
Mówiła Samantha Coleman, WNTW, wiadomości wieczorne.
Zrozumiałem, panie pułkowniku. Bez odbioru.
To był pułkownik.
Wszyscy są na swoich pozycjach. Jak tam z pogodą?.
Mamy śnieżyce w Wirginii wzdłuż całego wybrzeża.
Nowy front burzowy nadciąga z północnego-wschodu.
- Bóg kocha piechotę. - Amen.
Wykonajcie swoje zadania.
15:51. Zgadza się?
Zgadza się.
Na razie.
Adios.
Ale zimno stary! Przytupywałem nogami przez pięć minut.
Co ty powiesz.
Dwa razy cappuccino. Szybko.
- Czystą szkocką, proszę. - Przepraszam panów.
To może być fałszywy alarm,
ale zdaje mi się, że właśnie widziałem...
Co widziałeś?
Elvisa. Elvisa Presley'a.
Pieprzeni turyści. Powinni mieć zakaz.
Przepraszam panów. Jest tu dziś wieczorem
spora grupa funkcjonariuszy policji.
Czy jest na to jakiś specjalny powód?
Normalna służba.
- Normalna służba? - Tak.
- Jakiś komentarz? - Nie teraz.
Dziękuję panu. Dzięki.
Ej, to pułkownik Stuart tam idzie.
Mam mały problem z personelem. Zastępstwo w ostatniej chwili.
Jaka jest obstawa na lotnisku?
Tak jak myśleliśmy... śmieszna.
Pułkowniku Stuart, czy mogę prosić o parę słów?
Owszem, dwa: "odpierdol" i "się".
Żadnych zdjęć, ty czerwona suko.
To przebrzmiałe nowości.
Och! Do diabła!
Przepraszam.
Ej, stary.
- O co chodzi? - Masz klucz do tych drzwi?
Mam. A co?
To, że chcę byś je otworzył.
- Czy jest tu glina na służbie? - Policja lotniskowa.
Idź po nich.
Podaj mi klucz.
- Będziemy robić nadgodziny. - Dobry pomysł.
Dobra, trzymaj ten koniec.
Uważaj, stary.
Dobra. Świetnie. Świetnie. Gotowe.
Ej!
Tutaj jest wstęp wzbroniony. Co tu robicie?
Nie mogliście poczekać na bagażowego?
My tu pracujemy.
Pokażcie legitymacje.
- Ha, ha. - Oczywiście. Nie ma sprawy.
O Jezu. Kurwa!
To ma być personel bagażowy?
Więc mówisz, że on tu wszedł i mignął ci legitymacją?
Tak. Powiedział, żeby was tu przyprowadzić.
Świetnie.
Skurwysyn!
Stać!
Źle zgadłeś, bucu. Ja jestem gliną. A to był bandyta.
Gdzie jest twoja legitymacja?
W drodze do Cleveland?
Nie, nic pani nie wyjaśniła.
Tylko wepchnęła mnie pani do tego wagonu dla bydła.
Proszę pana, poinformowaliśmy pana przy wejściu, że zabrakło nam miejsc.
Świetnie. Dobrze. Wszystko rozumiem.
A dlaczego nie dostałem posiłku dla pierwszej klasy, za który zapłaciłem?
Czy wie pani kim jestem?
Tak. Wszyscy widzieliśmy pana program.
Pana epizod "Latające złomowiska"
prezentował bardzo obiektywne spojrzenie na bezpieczeństwo lotów.
Jednak nie był aż tak pouczający
jak "Powietrzne Kociaki", prawda, Connie?
Myślicie, że jesteście dowcipne.
Dobrze.
Mam twój numer.
A ja mam pana.
Więc proszę siadać.
Świetnie.
Stewardesa.
Panie Thornberg,
nie może mnie pan monopolizować.
Nie może mnie pani posadzić obok tej kobiety.
Przepraszam?
On chce przez to powiedzieć, że ma nakaz sądowy.
Nie mogę się do niego zbliżać na mniej niż 15 metrów.
50 metrów.
Więc sadzając mnie tutaj gwałci pani nakaz sądowy.
Mogę podać do sądu i panią i te linie lotnicze.
Ta kobieta napastowała i upokorzyła mnie publicznie.
Co pani zrobiła?
Wybiłam mu dwa zęby.
Czy chce pani szampana?
Przepraszam, poruczniku McClane. Musiałem sprawdzić.
Oto pana pistolet i legitymacja.
Dzięki.
Tutaj, panie sierżancie!
Zdaje się, że była jakaś strzelanina.
...w obecności policji?
Jezus!
Ej, powiedz coś. Tylko słówko, dobrze?
Co wy tu, kurwa... Co ty tu wyprawiasz, koleś?
To jest miejsce zbrodni. Musicie je otoczyć kordonem.
To zależy od kapitana.
W takim razie lepiej zaprowadżcie mnie do kapitana, co?
- Gdzie jest Cochrane? - Nie udało mu się.
Spóźniłeś się.
Mieliśmy kłopoty, panie pułkowniku.
Jakiś gliniarz... zabił Cochrane'a. Mnie ledwie udało się zwiać.
Czy wykonaliście zadanie?
Tak, jest, ale... Cochrane, panie pułkowniku.
W takim razie straty są minimalne. Kara może być surowa.
Jeszcze raz mnie zawiedziesz,
a komora nie będzie pusta.
Odejść.
Proszę pani. Nie mogę znaleźć mojego pieska.
- Proszę pani. Mój pies. - Chwileczkę, proszę pani.
Proszę wypełnić ten formularz.
Kto tam? Wejść.
- Kapitan Lorenzo? - Tak.
Jestem John McClane...
Tak, tak. Wiem kim jesteś.
To ty jesteś tym bucem, co właśnie naruszył 7 rozporządzeń
Federalnego Związku Lotnictwa i 5 rozporządzeń okręgu Kolumbia,
latając po moim lotnisku ze spluwą i strzelając do ludzi.
Jak nazywasz ten burdel?
Samoobroną.
Co ty sobie myślisz, że plakietka policji Los Angeles
da ci tu darmowy obiad, czy co?
Może chociaż nieco profesjonalnej uprzejmości.
Co? Na lotnisku w tygodniu świątecznym?
Chyba sobie żartujesz.
Dobra, do diabła z uprzejmością. Ale co z profesjonalnością?.
Pana chłopcy właśnie odeszli sobie od sceny zbrodni, kapitanie.
Nie załatwi pan tej sprawy w 10 minut.
Musi pan zamknąć ten teren, zrobić zdjęcia, wziąć odciski palców.
Ej, nie pouczaj mnie, ważniaku.
Wiem, co robię. Weźmiemy odciski.
Zrobimy zdjęcia. Przeszukamy teren.
Kiedy to zrobicie? Po tym, jak przejdzie 300 czy 400 osób?
Będzie dobrze jak znajdziecie odciski własnych ludzi.
Po prostu niech pan zamknie teren...
Ach, tak. Po prostu zamknąć teren.
To takie proste, co? Po prostu zamknąć teren?
Mam tu wszystkich poczynając od zjazdu Kapliczników
po pieprzonych harcerzyków!
Mam zgubione dzieci, zgubione psy...
Nie teraz! Potem!
Mam międzynarodowych dyplomatów.
Pieprzony ren ma tu przylecieć z pieprzonego zoo dla dzieci!
Ale John McClane, on ma mały problem.
Do diabła, zamknijmy całe pieprzone lotnisko!
Jak myślisz, co powiedzą na górze, gdy im o tym powiem?
Podnieś słuchawkę i się dowiedz.
Ja nie potrzebuję pieprzonych ekspertów, żeby mi powiedzieli, że...
że to jakiś punk kradł bagaż!
Bagaż? Ten punk strzelał do mnie ze spluwy Glock 7.
Wiesz co to jest?
To porcelanowy pistolet produkowany w Niemczech.
Nie można go wykryć waszymi lotniskowymi detektorami,
a kosztuje więcej niż ty zarabiasz przez miesiąc.
Zdziwiłbyś się, ile ja zarabiam przez miesiąc.
Bardzo bym się zdziwił, gdybyś zarabiał więcej niż $1,98.
Ty McClane chyba za bardzo uwierzyłeś w to, co o tobie piszą.
Wiem wszystko o tobie i tej aferze w Nakatomi w Los Angeles,
ale nie myśl sobie, że jesteś taki strasznie ważny,
tylko dlatego, że tak mówią w telewizji.
Teraz jesteś w moim małym stawie,
i to ja jestem grubą rybą, która tu rządzi.
Więc przyłapałeś jakieś męty społeczne.
Świetnie.
Wyślę twojemu pieprzonemu kapitanowi w Los Angeles pieprzoną pochwałę!
A tymczasem wypieprzaj z mojego biura,
zanim każę cię wyrzucić z mojego lotniska!
Ej, Carmine, pozwól, że cię o coś zapytam.
Na co najpierw reaguje detektor metalu:
na ołów w twoim tyłku, czy na gówno w twoim mózgu?
Pieprzony grubas.
Czy ten facet miał jakieś dokumenty?
To nie nasz problem.
Pana samochód jest gotów. Proszę tu podpisać.
Muszę pożyczyć to i to. Zaraz oddam.
Ej! Stop!
Stójcie, chłopcy.
Poczekajcie. Musimy coś sprawdzić.
- Co ty robisz? - Coś cholernie nieprzyjemnego.
W tym całym zamieszaniu zapomnieliśmy wziąć odciski tego pajaca.
Chryste!
Ej, te rzeczy się robi w kostnicy.
Już nie.
Mamy nowe rozporządzenia z FZL.
Ha, ha! Ale temu się chyba nie uda, chłopcy.
Wielkie dzięki.
Nasza eskorta odlatuje.
To nic. Teraz już jesteśmy bezpieczni.
Nic więcej nam nie grozi. Wkrótce będziemy w USA.
Za ile?
Trzy i pół godziny.
Nogi bolą od tych łańcuchów.
Mógłbyś mi je zdjąć, chłopcze? Przecież nigdzie nie pójdę.
Przepraszam, panie generale, ale nie mam na to pozwolenia.
Dobrze, chłopcze, dobrze.
Jesteś świetnym żołnierzem.
Zamiast wolności, daj mi ogień.
Tu Powell.
Wyjmij z gęby tego batona
i złap za ołówek, dobra?
Ha, ha! Cześć, John, jak się masz?
Holly spóżniła się o dzień i siedzę tu sam w Waszyngtonie
z teściami.
Ach, ci teściowie, co?
Po prostu uwielbiają swoich zięciów policjantów.
Słuchaj, Al, jaki jest
numer faksu u ciebie na komisariacie?
555-3212.
3212. Poczekaj chwilę, dobrze?
Chcę ci coś przesłać.
Przepraszam.
Ty i faksy? To coś nowego.
Tak, wiesz, Holly mi powiedziała,
żebym w końcu zaskoczył, że to lata dziewięćdziesiąte.
Czy to tak?
Nie. Tak.
- Chwileczkę. Jest do góry nogami. - To nie ma znaczenia.
Dobra, leci.
Wysyłam ci coś w tej chwili.
Poczekaj sekundę, kowboju.
Odciski palców?
Mamy tu niezidentyfiikowanego sztywnego.
Zaznaczyłem piórem spiralki,
na wypadek gdyby wyszło trochę zamazane.
Słuchaj, sprawdź to w aktach państwowych i federalnych,
a jakbyś mógł, to i w lnterpolu.
Zrobione. O co tu chodzi?
Och, to tylko moje przeczucie.
Kiedy ty masz te swoje przeczucia,
firmy ubezpieczeniowe zaczynają bankrutować.
Słuchaj, numer faksu jest...
W górnym rogu faksu...
W górnym rogu
faksu, który właśnie dostałeś.
Aha, lotnisko, co?
Słuchaj, nie sikasz chyba do cudzego basenu, co?
Tak, i właśnie zakrztusiłem się chlorem.
Podczas gdy ta burza właśnie się zaczyna,
satelita ma już w zanadrzu następną.
Spójrz tylko na ten nowy front.
Przy nim jego mały braciszek wygląda jak kurze gówno.
Mogę posypać piaskiem wszystkie pasy startowe
i puszczać pługi przed każdym lądowaniem,
ale ty musisz zająć się nimi tam na górze i dać mi trochę czasu.
Dobra.
W porządku, chłopcy.
Powiedzcie naszym ptaszkom, żeby zwolniły
zanim zrobią nam parking nad głowami.
Kolejka zaczyna się już nad Mississippi,
więc niech zaczną brać numerki.
Jeszcze jeden kieliszek?
Nie, dziękuję.
Muszę patrzyć na jego twarz jeszcze tylko 15 czy 20 minut.
Szanowni państwo, tu mówi kapitan.
Wieża kontrolna w Dulles właśnie nas poinformowała,
że przed nami nasuwa się front burzowy.
Zostaniemy w powietrzu jeszcze przez jakiś czas.
Dziękuję.
Zmieniłam zdanie...
Al?
Przy telefonie, partnerze.
Właśnie przesyłam ci dane twojego sztywniaka.
- Co o nim wiecie? - Nie żyje.
To potrzebowałeś komputera, żeby się tego dowiedzieć?
Nie, nie. Źle mnie zrozumiałeś.
Zgodnie z danymi Ministerstwa Obrony, on nie żyje już od dwóch lat.
Co?
Zgadza się. Sierżant Oswald Cochrane.
Amerykański doradca w Hondurasie.
Zginął w katastrofie helikopterowej 5-11-88.
Proszę pana.
Czytaj między wierszami, bo według mnie to wygląda
na niezłą aferę z trupami.
Widzę to.
W porządku, Al. Ogromne dzięki.
Zawsze do usług.
Dobrze.
Kończę za godzinę. Może byśmy poszli na drinka?
Tylko faks, proszę pani. Chodziło mi tylko o faks.
Ej, poczekaj moment. Właśnie kogoś zobaczyłam.
Zadzwonię do ciebie.
Duch zeszłorocznych świąt.
Nakatomi? Los Angeles? Pan jest John McClane, prawda?
- Kim pani jest? - Sam Coleman.
Z dziennika WNTW.
Przepraszam.
Daj mi szansę. Widziałam trupa.
Słyszałam, że to pana robótka.
Nie. Z robótek zajmuję się tylko dzierganiem.
Cudownie.
Właśnie zamknęli krajowe lotnisko. Mają tam lodowisko.
Będą nam przysyłać swoje samoloty.
Wesołych, wesolutkich świąt.
Najtrudniejsza część, panie Trudeau, to była prasa.
I tak już ich tu była,
cała kupa z powodu afery z Esperanzą,
więc złapali tę historię do dziennika wieczornego.
Wie pan, z całą tą krwią i wszystkim.
Osobiście wyrzuciłbym tych cholernych reporterów z lotniska,
tylko że oni wyskoczyliby pewnie
z tą całą gadką o wolności słowa.
A wtedy mielibyśmy do czynienia z Ogranizacją Praw Cywilnych.
Morderstwo w telewizji. Co za początek świątecznego tygodnia!
O co chodzi? Porachunki gangsterów, tak jak ostatnio?
Chyba że twoi gansterzy są szkoleni w Fort Bragg.
- Kto to jest, do diabła? - McClane.
Jestem funkcjonariuszem policji...
Nie na swoim podwórku. Los Angeles gówno tu znaczy.
To samo powiedziałem o moich ostanich badaniach na cholesterol.
Więc o co chodzi, poruczniku McClane?
Z pewnością kapitan Lorenzo naświetlił już panu
tę pomniejszą potyczkę z pomniejszymi złodziejami.
Może potrafi też wyjaśnić i to.
Wszystkie systemy podłączone, panie pułkowniku.
Wysadzać.
Pięć minut do zaczęcia operacji. Bądżcie w pogotowiu.
W porządku.
Mamy w kostnicy trupa, który umarł dwa razy.
Zakładając, że komputer się nie pomylił, jaki z tego wniosek?
Taki, że ktoś szykuje na tym lotnisku niezłą rozróbę.
Co to ma znaczyć?
Wiem, że jesteśmy tu ciemni, McClane,
więc daj nam próbkę swojego geniuszu.
Czy to porwanie samolotu, czy kradzież, czy co?
Nie jestem pewien...
Och, on nie jest pewien. Brak mi słów.
Muszę się położyć.
Jedyni ludzie, którzy zadają sobie tyle trudu,
to zawodowcy. Nie złodzieje bagażu ani punki.
Jakiego rodzaju zawodowcy?
A co ty, kurwa, myślisz, że co to jest,
patrol bezpieczeństwa?
To jest życiorys najemnego zawodowca.
Największy handlarz narkotyków na świecie do was leci.
Potrzebny wam suwak logarytmiczny, żeby to sobie wykalkulować,
czy może jeszcze jedno ciało w plastykowym worku,
zanim zaczniecie zadawać sobie pytania?
To ty załatwiłeś nam to pieprzone ciało. Pamiętaj o tym.
Tak, pamiętam.
Lorenzo, każ się zgłosić wszystkim kierownikom zmian. Teraz.
Co? Chyba pan w to nie wierzy?
Chcę, żeby zgłaszali wszystko, co im się wydaje podejrzane,
choćby nawet najtrywialniejsze. Rozumiesz?
Tak, rozumiem.
O Boże!
Co?
- Pasy startowe. - Co, do licha?
- Gasną światła. - Jezu Chryste.
Włącz oświetlenie awaryjne. Natychmiast.
Stan pogotowia. Żółty kod.
Systemy awaryjne nie dają się włączyć.
Przeskocz na inny terminal.
Bobby, co tam masz?
Nic. Cała sieć wysiadła.
Może powinniśmy zadzwonić do siłowni, co?
Jesteśmy na tym samym pieprzonym obwodzie.
Dulles, co się dzieje? Schodzę do lądowania.
Utrzymuj pozycję. Powtarzam.
Co się tam dzieje na dole?
Odbiór. Zajmujemy się tym.
Teraz was nie możemy przyjąć. Proszę czekać.
Fuji 604.
Wykonaj procedurę nieudanego zejścia do lądowania i czekaj.
TWA 23, nie możemy was teraz przyjąć do lądowania.
Wznieś się na trzy zero trzydzieści i utrzymuj wysokość.
Sprawdziłem wszystkie systemy. Nic się nie dzieje.
Tak, tak, tak...
jak to wygląda?
Kontrola lądowania wysiadła.
Jezus. Wysiadł system lądowania przy pomocy przyrządów.
Potwierdzam. System lądowania nie działa.
Żaden cholerny system nie działa.
I monitory lotów wysiadły.
Uwaga wszyscy pracownicy wieży kontrolnej. Uwaga.
Ogłaszam stan alarmowy.
Każda jednostka zbliżająca się do waszego sektora,
o ile nie jest już w waszym planie lądowania,
ma zostać teraz odesłana na inne lotnisko.
Wszystkie jednostki już schodzące do lądowania, lub znajdujące się w planie,
mają czekać przy zewnętrznej wieży radiolokacyjnej.
Pakować je jak sardynki.
Jazda.
Niech ktoś się tym zajmie!
Dobra. Ani słowa o tym na zewnątrz.
Na tym lotnisku znajduje się około 15 tysięcy osób,
i nie chcemy żadnej paniki.
Zyskaliśmy właśnie ze dwie godziny.
Potem te samoloty, które mają mało paliwa nie będą mogły krążyć.
Będą spadać na trawnik Białego Domu.
McClane, czy tego się spodziewałeś?
Nie.
To tylko początek.
Gorąca linia z FZL.
Skąd oni już mogą wiedzieć?
Nie mogą.
Może to chłopcy, którzy wyłączyli wam wtyczki.
Puść to na głośnik.
Uwaga, wieża w Dulles. Uwaga.
Podobno ślepcy
stają się bardzo uważni.
Teraz, gdy jesteście i ślepi i głusi,
myślę, że będziecie uważać.
Wiem, że wasze magnetofony działają, więc będę mówił szybko.
Potem możecie sobie to odgrywać, ile chcecie.
Jak się dostałeś na tę linię? Kto to jest?
Nieważne kim jestem.
Czego chcę...
Jeśli nie chcecie, aby te samoloty zaczęły spadać do Potomacu,
gdy im się skończy paliwo, to czego chcę jest bardzo ważne.
Za 58 minut wyląduje na tym lotnisku samolot.
Jest to FM-1: Foreign Military Jeden.
Na pewno doskonale zdają sobie panowie sprawę,
z unikalnego charakteru...
Esperanza?
...tego lotu i ważności jego ładunku.
Do tego samolotu nikt nie podejdzie.
Wyląduje on na wyznaczonym przeze mnie pasie startowym,
gdzie pozostanie w odosobnieniu.
Na tym się kończy moje zainteresowanie tym samolotem
i wasza za niego odpowiedzialność.
Jednocześnie chcę, aby samolot cargo 747,
został zatankowany do pełna
i oddany do mojej dyspozycji.
Macie dwie minuty, na powiadomienie przylatujących samolotów,
aby czekały krążąc przy zewnętrznych wieżach radiolokacyjnych.
Potem będziecie mogli tylko odbierać komunikaty.
Jakakolwiek próba naprawy systemów,
zostanie surowo ukarana.
On blefuje.
Do diabła, nie możesz tego zrobić.
Już to robię.
Dobra, chłopaki, słuchajcie. Musicie wybić kod 15.
Mam pewien pomysł i potrzebuję waszej pomocy.
Jeśli Esperanza wsiądzie do tego samolotu i doleci do kraju,
który nie ma umowy o ekstradycji, to możemy mu nagwizdać.
Rozmawiają z nami przy pomocy naszego systemu.
Muszą być blisko.
Każę moim ludziom przeszukać to lotnisko metr po metrze.
Żebyś tylko zdążył!
Ej McClane, mam tu wyborową jednostkę, łącznie z oddziałem SWAT.
Nie potrzebujemy tu żadnych niedzielnych obrońców.
Moja żona jest w jednym z samolotów, którymi zabawiają się ci faceci.
To mnie włącza do gry.
Gdybyś ruszył swoją tłustą dupę kiedy ci mówiłem,
nie tkwilibyśmy teraz po pas w gównie.
Dość tego. Straż. Wynocha stąd.
Panie Trudeau, czy muszę panu przypominać o przepisach FZL,
dotyczących wstępu osób nieupoważnionych do wieży kontrolnej?
Musimy tylko znależć sposób, aby móc transmitować.
Właśnie. Niech ktoś poleci do stacji radiowej
po nadajnik.
Już go mamy.
W tym skrzydle, które budują na nowy terminal.
20 linii lotniczych, każda z własnym systemem komputerowym,
a wszystko to podłączone jest do ślicznej, wielkiej anteny.
Proszę wyprowadzić pana McClane'a.
Nic tu nie masz do roboty.
Mówię wam, chłopaki.
Wszystko czego potrzebujemy znajduje się przy pasażu naziemnym
i czeka tylko na podłączenie. - Pasaż naziemny?
Do licha, Trudeau, mamy tu do czynienia z zawodowcami.
Z tymi ludźmi nie ma zabawy.
Sam Coleman. Wiadomości WNTW.
Panie Trudeau, krążą tu dzisiaj najróżniejsze pogłoski.
Nie ma mowy. Nie ma mowy, proszę pani.
Do diabła, nie. Nie.
To nie jest dla telewizji, Coleman.
Zabierzcie ich stąd.
Czegokolwiek byś nie wymyślił, oni też o tym pomyślą!
Zabieraj te pieprzone łapy.
Do jasnej cholery. Zabierzcie ich stąd.
Straż lotniskowa,
- zgłoś się. - Tu Tomalson.
Tu kapitan Lorenzo.
Mam dwie nieupoważnione osoby w pieprzonej wieży.
Więc może przestałbyś wiercić palcem w dupie,
i odebrał ich z windy,
bo inaczej znajdziesz wypowiedzenie
- pod choinką. - 10-4. Chodźmy.
Do licha!
Przychodzi ci coś na myśl?
- Z którym facetem nie ma żartów? - Cholera. Czekaj.
- Na co? - Po prostu czekaj!
Handlarz narkotyków w drodze do więzienia,
strzelanina na lotnisku,
wszyscy kontrolerzy lotów w całej budzie latają w panice,
a ty robisz fale. Związek? Daj spokój, McClane.
Tylko parę słów.
Dobra, tylko parę słów. Odpierdol się.
Dzięki, ale pułkownik Stuart już mi to powiedział.
Stuart. Ten facet, który został zwolniony przez Kongres.
To był on.
Co? Co za on? Co? Hej!
Sza! Nie bój się, robiłem to już nie raz.
Cześć.
- A gdzie ten drugi? - Zdaje się, że ma klaustrofobię.
To jest system VHF, ale samoloty są tak blisko, że to nie ma znaczenia.
Mogę złapać naszą częstotliwość w 30 minut,
podłączyć nadajniki, i jesteśmy w domu.
Nawet samoloty nie spostrzegą żadnej różnicy.
Bierz wszystko, czego potrzebujesz. Pożycz. Kradnij. Zabijaj.
Niech oddział SWAT idzie z nim jako ochrona.
Czego byśmy nie wymyślili, oni też mogą na to wpaść.
Cholera. Nie mogę w to uwierzyć.
Znowu piwnica. Znowu winda.
Jak to samo gówno może spotkać człowieka dwa razy?
Co jest, kurwa?
Kim jesteś?
Jestem Marvin.
Marvin. Jestem Marvin.
Myślałem, że chciałeś ukraść moje płyty, to wszystko.
Jestem tylko dozorcą.
Tu lotnisko w Dulles do wszystkich samolotów
znajdujących się w pasie powietrznym nad Potomakiem.
Mamy tu parę problemów technicznych.
Do pogarszających się przez cały dzień warunków atmosferycznych,
doszedł teraz jeszcze nieprzewidziany czynnik ludzki.
To wywarło wpływ na cały nasz sprzęt elektroniczny
oraz wszystkie systemy awaryjne.
W wyniku tego wysiadły nasze systemy nawigacji lotu i lądowania,
a za minutę nie będziemy już nawet mogli transmitować.
Chcemy, abyście nadal krążyli
przy zewnętrznej wieży radiolokacyjnej
i oczekiwali na dalsze instrukcje.
Gdy systemy zaczną działać, poprowadzimy was do lądowania,
z pierwszeństwem dla tych, którym kończy się paliwo.
Powodzenia.
Bóg z wami.
Dobra. Zmień tablice.
Hej, odsuń się.
Nadziemna budowa.
Nie, do diabła. Nadziemne przejście.
To ostatnia rzecz jaką usłyszałem, zanim mnie wyrzucili.
Popatrzmy no tutaj.
To musi być dokładnie tam.
Widzisz? To podwyższona platforma, a to nowy terminal.
A tu twoje nadziemne przejście.
Jak szyjka od butelki.
Niezłe miejsce na zasadzkę.
Jak możesz mnie tam najszybciej doprowadzić?
Takie sprawy nie należą do moich obowiązków służbowych.
Niech pan się nie boi, panie Barnes. Będziemy pana pilnować.
Tak? A was kto pilnuje?
Główny kanał wentylacyjny.
I strzał w dziesiątkę.
Chociaż raz
chciałbym mieć zwykłe, normalne święta,
grzaniec, pieprzona choinka,
trochę indyka,
ale nie, muszę tu pełzać po tej pieprzonej blaszanej puszce.
Jesteśmy przy nadziemnym przejściu. Widzę już ten sprzęt.
Zadzwonię do was po test protokołu,
jak tylko będę gotów.
To wszystko narazie.
Sierżancie, potrzebujemy więcej sprzętu.
Chciałbym, aby któryś z pana ludzi po niego wrócił.
Dobrze, proszę pana.
Co, u diabła?
Co się, u diabła, dzieje?
Hej! Włącz to z powrotem!
Hej, bucu złamany, na co ja wyglądam?
Na łatwy cel.
Wziąć go!
Cholera!
Do licha. Nienawidzę mieć racji.
Uwaga! Na ziemię!
Nie wstawać!
Kurwa!
Dalej.
Pieprzony skurwysyn.
Cholera.
Rozpieprzę ci tyłek.
Jezu!
Nic ci nie jest?
Nic. Nic. Ale antena,...
Muszę się do niej dostać i ją nastawić.
Na ziemię!
Cholera jasna.
Przynęta.
Puścili nas w człona,
zmusili Lorenza do poświęcenia swoich najlepszych ludzi.
Sprawili, że tracimy czas,
na co nie możemy sobie pozwolić.
Wydaje mi się, że jest pan bliżej niż 50 metrów.
Podobnie jak ten samolot. Prawie.
Tak. Jest ich tam spora liczba.
Wygląda to jak normalny korek.
Nie ma w tym nic normalnego.
Widzi pani? Jest pani zaintrygowana.
To mój dar, pani McClane.
Dostrzegam różne rzeczy.
Rzeczy, których inni nie widzą.
I w ten sposób sprawiam, że ludzie są zaciekawieni.
Aż do mdłości.
Ludzie mają prawo wiedzieć
wszystko o wszystkich.
Pani starała się temu przeszkodzić.
Słuchaj, gadzino, naraziłeś moje dzieci
i wcale nie przyświecały ci takie szlachetne pobudki jak "ludzie".
Jedyna okazja, kiedy dostrzegasz ludzi,
to wtedy, gdy patrzysz pod nogi na co nadepnąłeś.
Ja? Ja przeżyję, ale oddział SWAT Lorenza zginął,
i antena przepadła.
Nie widzieliście tego?
Czekamy teraz na nowy cud.
Poczekaj chwileczkę. Zaraz wracam.
Poczekaj sekundę. Coś tu się dzieje.
Tak. Poczekaj chwilkę.
Jeszcze raz powtarzam, grupa przy przejściu, zgłoś się.
Grupa w przejściu, czy mnie słyszycie?
Jest zablokowany.
Możesz coś z tym zrobić?
Nie. Ta blokada może być złamana tylko specjalnym kodem.
Nawet gdybyśmy złapali ich częstotliwość, nic byśmy nie usłyszeli.
To są zawodowcy.
Ty też jesteś zawodowcem. Rozszyfruj kod.
Chcę słyszeć, o czym te kutasy gadają.
To jest dziesięciocyfrowa kontrolka.
Kod ma sześć cyfr.
Do diabła, to może być milion kombinacji.
Na drugi raz zanim zabijesz jednego z tych facetów, niech ci wpierw da kod.
Tak.
Panie pułkowniku, właśnie usłyszeliśmy, jak telefonował ich główny inżynier.
Nasi ludzi wystrzelali ich cały SWAT.
Miał pan rację. Chcieli dostać antenę.
Wszystko przebiega ściśle według planu.
Strata naszych własnych ludzi nie była przewidziana w planie.
Uwaga, wieża w Dulles.
Uwaga, wieża kontrolna w Dulles.
Panie Trudeau, wiem, że słuchacie.
Niestety, nie posłuchaliście nas.
Spotkajmy się twarzą w twarz, a wtedy zobaczymy.
Ostrzegliśmy was, byście nie próbowali naprawiać systemów.
Zmarnowaliście ludzkie życia i cenny czas na bezowocny i oczywisty cel.
Teraz zapłacicie karę.
Mam tu pięciu zabitych funkcjonariuszy, pułkowniku Stuart.
Czy to nie dostateczna kara?
McClane, nie wtrącaj się to tego.
Jesteś tylko uprzykrzonym...
Och, McClane.
John McClane.
Policjant bohater, który ocalił zakładników w Nakatomi.
Czytałem o panu w tygodniku "People".
Uważam, że w programie "Nightline" nie był pan w swojej klasie.
A niech mnie, pułkownik!
Ile forsy z handlu narkotykami płaci panu Esperanza za zdradę?
Kardynał Richelieu najlepiej to ujął: "Zdrada jest wyłącznie kwestią dat".
Ten kraj musi się nauczyć,
że nie może wciąż podcinać nóg
takim ludziom jak generał Esperanza,
którzy mają odwagę przeciwstawić się komunistycznej agresji.
I lekcja numer jeden zaczyna się od zabijania policjantów?
Jaka będzie lekcja numer dwa... bomba neutronowa?
Nie. Myślę, że możemy znależć coś pośredniego.
Uważajcie.
Podaj mi numer lotu. Taki, któremu kończy się paliwo.
Windsor 114. Lot transatlantycki z Londynu.
Zbiornik paliwa suchy jak pieprz.
Włączcie system lądowania przy pomocy przyrządów,
ale przestawcie poziom morza na minus 60 metrów.
O Jezu!
Przestawili poziom morza na minus 60 metrów.
Windsor lot 114.
Tu wieża kontrolna w Dulles.
Czy mnie słyszysz?
Dulles, tu Windsor 114.
Gdzie, do diabła, byliście?
Windsor 114. Dulles.
Byliśmy tutaj cały czas, stary.
Właśnie w tej sekundzie udało nam się naprawić nasze systemy.
Windsor 114, poprowadzimy cię do lądowania,
na pasie startowym 2-9.
Kontaktuj się przez wieżę Dulles przy zewnętrznej wieży radiolokacyjnej.
Jezu Chryste, rozwali pieprzony samolot!
Odbiór, podchodzę do lądowania.
Mam tu 230 osób i lecimy na oparach benzyny.
Odbiór, 114. Zrozumiałem. Skalibruj wysokościomierz w Dulles...
O Jezu.
Wlecą prosto w beton.
Skurwysyn!
Dlaczego go słuchają?.
To nasza częstotliwość! Dlaczego by go nie mieli słuchać?
Dulles, tu Windsor 114.
Barnes!
Tu wieża Dulles. Mamy kontakt radarowy...
Daj mi swoją kurtkę!
Windsor 114, bądź w gotowości...
Co masz zamiar zrobić?
Co tylko mogę.
Szanowni państwo,
jak państwo pewnie zauważyli, schodzimy do lądowania.
Przepraszamy za opóźnienie,
ale już za parę minut wszyscy będziemy na ziemi. Dziękuję.
Proszę trzymać zapięte pasy.
Och, proszę się nie martwić.
Wszystko załatwione, aby zdążył pan na następny lot.
Nie spóźni się pan.
Na miejsce, proszę. Bardzo proszę, na miejsce.
Jesteśmy jak Koleje Brytyjskie.
Czasem się spóźniamy, ale zawsze docieramy na miejsce.
Proszę się nie martwić.
Powodzenia, McClane!
Dulles, tu Windsor 114
w zasięgu wieży radiolokacyjnej.
Odbiór, 114. Tu wieża Dulles.
Mamy kontakt radarowy i widzimy was na monitorze.
Wszystko idzie dobrze, jesteście na ścieżce lądowania.
Tam ktoś jest!
To McClane.
Chryste.
Klapy lądowania.
Szybkość schodzenia 140.
130.
Wysokość 300 metrów.
240, chłopcy! Jesteście tylko na 240 metrach!
Służby ratownicze, tu Cummings.
Przygotujcie wszystko na pasie startowym 29!
Szybkość plus 20.
Idzie dobrze, Windsor.
Teraz uwaga.
Szybkość wiatru 30 węzłów, i pas startowy jest oblodzony.
Dobra, chłopcy. Mamy was.
Mamy was.
Zwiększ wysokość!
Jezu!
Ach! Zginiemy!
Mamy was.
Nie...
Boże.
Skurwysyn.
O Jezu!
Na tym kończy się nasza lekcja na dzień dzisiejszy.
Jeśli samolot 747, którego żądamy, będzie gotów na czas,
a samolot generała Esperanzy wyląduje bez przeszkód,
unikniecie dalszych lekcji.
Bez odbioru.
Nie widzimy tu żadnych odznak życia.
To potworny koszmar.
Hej, Nelson! Chodż tu.
Barnes!
Musimy ostrzec te samoloty, że mamy tu szaleńca,
który udaje, że jest wieżą kontrolną.
Wejdź do kabiny. Daj mi łączność.
Jak?
Wymyśl jak!
Tu jest lista pasażerów.
McClane, wiem jak się musisz czuć.
Chciałem pomóc tym ludziom.
Na cholerę się to zdało.
Wezwaliśmy na pomoc rząd.
Przyślą nam specjalną jednostkę.
Oddział do walki z terrorystami.
A samolot twojej żony...
Wciąż transmitują, chociaż nie możemy im odpowiedzieć.
Za 90 minut skończy im się paliwo.
Słuchaj, Dick. Czy tak się nazywasz?
Dick.
Jeśli masz zamiar przysuwać się tak blisko,
to czy mógłbyś zmienić wodę kolońską?.
Coś jeszcze?
Przydałby się odświeżacz do ust.
Tu Sam Coleman
z reportażem na żywo z miejsca wypadku.
Panie pułkowniku, zrobili wszystko, co przewidzieliśmy.
Jak na razie.
Wciąż nie majeszcze oficjalnych komunikatów.
Tymczasem, pomimo że tylko
jeden pas startowy został zamknięty z powodu katastrofy,
widzę stąd kilkadziesiąt samolotów,
w kółko krążących nad lotniskiem.
Są pogłoski, że wieża kontrolna miała jakieś kłopoty
przed katastrofą,
i że to mogło przyczynić się do wypadku.
Jedno jest pewne.
Przy pogarszających się warunkach atmosferycznych,
problemy i tu i na górze
będą narastać.
Mówiła Samantha Coleman z Międzynarodowego Lotniska w Dulles.
Victor. Victor.
- Victor. - Tak, o co chodzi?
Zapakowałeś mikrofony radiowe do walizki,
czy włożyłeś je do bagażu podręcznego?
Zwariowałeś?
Miałbym je dać tym bucom do odprawy?
Kocham cię.
Daj mi jeden nadajnik.
Możesz złapać częstotliwość kabiny pilota?
- Mogę. A co? - Chcę usłyszeć, co jest grane.
To powinno być tutaj, na naszym paśmie.
Nic.
Powiedziałeś mi przecież, że możesz to złapać. To jak?
Mogę, ale...
Łapię tylko jakąś radiolatarnię.
To dziwne. Tak jakby nie było wieży kontrolnej.
Trzymaj się tego pasma.
Daj mi znać, jak coś złapiesz.
Dobra.
Jestem major Grant. Jesteśmy jednostką specjalną.
Rollins, z departamentu policji.
Trudeau, szef operacji powietrznych.
Lorenzo, policja lotniskowa.
Chcesz coś, już to masz.
Tylko tylu was jest?
Jeden pieprzony pluton?
Jeden kryzys, jeden pluton. Kim pan jest?
John McClane.
McClane, wykazałeś się odwagą, stary.
Tak.
Teraz wykaż się rozsądkiem. Pozwól, że tym zajmą się zawodowcy.
Wygląda na to, że zawodowcy grają dziś w złej drużynie.
Czy pułkownik Stuart nie jest jednym z waszych ludzi?
Już nie jest.
Teraz jesteśmy tu po to, aby go unieszkodliwić.
I unieszkodliwimy go.
Widzisz, służyliśmy razem. Wszystko co umie, nauczył się ode mnie.
Może od tego czasu nauczył się paru nowych rzeczy.
Do roboty!
Stanowisko dowodzenia będzie tu, na posterunku policji.
Za 15 minut chcę mieć łączność z wieżą.
Dobra, do dzieła!
Hej, Trudeau.
Jest teraz lepiej czy gorzej?
Światła. Duże, przenośne światła.
Ustawimy je na pasach, a potem...
Poczekamy, aż ci szaleńcy je zestrzelą.
A skąd weżmiecie te duże, przenośne światła?
Pożyczycie od Batmana?
A co z tymi telefonami pokładowymi?
Tam w górze jest 18 samolotów. Tylko pięć z nich ma te telefony.
Połączyliśmy się już z trzema. Nadal usiłujemy dotrzeć do pozostałych.
To pozostawia 13 potencjalnych katastrof.
- Czy nadal uchylają się od wiatrów? - Właśnie sprawdziłem pogodę.
Wiatry czołowe znoszą wszystkich poza wieżę radiolokacyjną.
Samoloty z wystarczającą ilością paliwa zostały już odesłane do Atlanty,
Memphis i Nashville.
Wieża radiolokacyjna.
Do diabła!
Wieża radiolokacyjna!
To jest radiolatarnia, prawda? Wysyła ten sygnał "pip pip pip"
żeby wiedzieli, że się nad nią znajdują, racja?
Więc?
Więc kto powiedział, że sygnał radiowy może być tylko "pip"?
Racja. Zmienimy częstotliwość nadawania
z wieży na tą, jaką ma radiolatarnia.
Doładujemy mocy.
I będziemy mogli komunikować się z naszymi samolotami,
a te skurwysyny nic się nie zorientują!
Wytropiłem sygnał. Był w ładowni bagażu.
Przez cały czas byli podłączeni do waszej gadaniny na wieży.
Punki kradnące bagaż, co, Carmine?
- Jak leci, Telford? - Niedobrze.
Zadzwoniłem do Langa.
Montują przenośny aparat do łamania szyfru. Będzie tu za dwie godziny.
Moja żona nie ma dwóch godzin.
Przenieśli mnie do drużyny Granta dopiero wczoraj.
Facet, którego zastępuję miał atak wyrostka.
Podobno nikt nie jest lepszy w te klocki od majora Granta.
Uwaga!
Chyba, że pułkownik Stuart.
Chcę wiedzieć wszystko o tym samolocie, który chcą te kutasy.
Potem wydam wam moje rozkazy. Sala odpraw pilotów. Już.
Pracuj dalej.
Albertson. Ze mną.
Żadnych cywili.
Co jest, kurwa?
O co chodzi?
Nadajnik radiolatarni. Nie wydaje sygnałów. Gada.
Uwaga, wszystkie samoloty oczekujące na lądowanie w Dulles.
Tu mówi główny inżynier, Leslie Barnes.
Zostałem upoważniony, aby podać wam pełne informacje.
Obecnie możemy się komunikować wyłącznie na tej częstotliwości.
Oto jaka jest sytuacja.
Około dwóch godzin temu...
Poczekajcie, aż się dowiecie wszystkiego.
Nie przyjmujcie żadnych instrukcji rzekomo nadawanych z wieży,
dopóki nie usłyszycie własnego numeru identyfiikacyjnego.
- Terroryści opanowali wszystkie... - Jasny gwint!
nasze systemy i teraz - Nagrywaj to na taśmę!
...sprawują kontrolę nad wszystkim, z wyjątkiem tego kanału.
Daj nam tu jedną sekundę.
Ten kanał jest bezpieczny. Ale wasze własne transmisje nie są.
Nie próbujcie, powtarzam, nie próbujcie odpowiadać na ten komunikat
na waszej częstotliwości.
Ci ludzie spowodowali już jedną katastrofę,
- udając że są wieżą kontrolną. - Jezu.
Powtarzam. Terroryści odcięli
oba systemy, które pozwalają wam lądować:
światła naziemne i przyrządowy system lądowania.
Specjalna jednostka Army USA jest już tu na miejscu
i przygotowuje się do unieszkodliwienia terrorystów.
- Mój Boże. - Nie przyjmujcie żadnych instrukcji...
Ej, Marvin.
Chciałbyś ładną kurtkę?
Nie. Zresztą nigdy na mnie nie wyglądała dobrze.
Słuchaj, musisz mnie zaprowadzić do sali odpraw pilotów.
Musimy usłyszeć, o czym oni mówią.
Której z tych map potrzebujemy?
Nie ruszaj tego! Nie ruszaj!
- Znajdż mapę, Marvin. - Znajdę.
Popsujesz całą moją cholerną kartotekę.
Zaraz. Sala odpraw pilotów, zdaje się, że to jest na głównym terminalu.
To czy to będzie pod "P", jak pilot?
- Teraz, Marvin! - A może to będzie
pod "R", jak różne.
O cholera!
Proszę o pozwolenie zmiany wart
co 30 minut.
Moi ludzie marzną i niecierpliwią się. Odbiór.
Tu pułkownik Stuart.
Każ tym, którzy nie są na warcie zebrać się na odprawę.
- Zrozumiałem, panie pułkowniku. - O co chodzi?
Och...
Panowie,
dziś wieczorem gra się kończy.
Klocki domino nie będą już spadać,
a mury obronne pozostaną na miejscu.
Samolot generała Esperanzy właśnie pojawił się w zasięgu naszego pola.
Uwaga, wieża Dulles.
Będziemy oświetlać pas startowy.
Nie próbujcie, powtarzam, nie próbujcie puszczać tam żadnych samolotów.
Pamiętajcie, że was obserwujemy.
Co robimy?
Słuchamy.
Wieża Dulles do Fokstrot Michael 1.
Wieża Dulles
do Fokstrot Michael 1.
Tu Fokstrot Michael 1, Dulles.
Słyszymy was. Odbiór.
Fokstrot Michael 1, macie wylądować na pasie startowym
1-5,
powtarzam, 1-5.
Znalazłem to na ziemi przy kurtce, obok taśmy bagażowej.
Dlaczego to cię tak, cholera, podnieca?
Na tym jest jeszcze wciśnięty kod.
Podoba ci się to, co?
Nie dałbyś mi za to 20 dolców?
Dam ci za to pożyć.
Facet wie, jak się targować.
To jest sprzeczne z naszymi instrukcjami.
Mieliśmy lądować na pasie 1-0,
gdzie mieli po nas wyjść funkcjonariusze waszej policji...
Kapitanie, proszę powiedzieć wieży, że zastosujecie się do instrukcji.
Zrozumiałem, Dulles.
Lecimy na pas startowy 1-5.
Fokstrot Michael 1. Odezwij się.
I co teraz zrobisz? Zastrzelisz mnie?
To kto poprowadzi samolot?
Nie martw się o to. To nie twój problem.
Michael 1. Słyszysz mnie?
Fokstrot Michael 1. Odezwij się.
Orle Gniazdo.
Tu Sokół. SOS!
Orle Gniazdo. Tu Sokół. SOS!
Słucham cię, Sokół.
Straciłem ciśnienie w kabinie. Widoczność prawie zerowa.
Muszę zejść z tej zamieci i wylądować natychmiast
na najbliższym pasie startowym.
Powtarzam.
Straciłem ciśnienie wkabinie. Widoczność prawie zerowa.
Muszę zejść z tej zamieci.
Mogę lądować, ale natychmiast, na najbliższym pasie startowym.
Powtarzam. Nie mogę dolecieć do pasa 1-5.
Zrobię z tobą umowę, Marvin.
Pokaż mi skrót do tych pasów,
a ja ci zdobędę podpinkę do tej kurtki.
Powtarzam. Nie mogę dolecieć do pasa 1-5.
Cholera.
Bądź w pogotowiu, Sokół.
Tutaj, panie pułkowniku. Leci od oceanu.
Kula uszkodziła mi aparaturę.
Nie jestem pewien mojego położenia,
i muszę wylądować natychmiast.
- Czy mnie słyszysz, Orle Gniazdo? - Zrozumiałem, Sokół.
Ląduj na prawym 2-5.
Powtarzam. Prawy 2-5.
Zdecyduj się, kurwa!
Terroryści znowu zawracają ci dupę, John.
Potwierdzam. Prawy 2-5. Odbiór.
Prawy 2-5.
Muszę rzucić palenie.
Dzięki, że mi powiedziałeś, gdzie to jest, Orle Gniazdo.
Ale gdybyś mi jeszcze mógł pokazać drogę,
byłbym bardzo wdzięczny.
Widzę światła. Są wprost przede mną.
Gracias, compadre.
Wytracam szybkość. Podchodzę do pasa startowego.
- Życz mi powodzenia. - Zrozumiałem, Sokół.
Słyszymy cię. Odbierzemy cię za 5 minut.
Zgadza się, kutasie. Odbierzemy cię za 5 minut.
Widzę wasze światła.
Przybliżony czas przybycia 90 sekund.
Chodź do tatusia, łotrze.
O cholera!
Nie!
Wolność.
Jeszcze nie.
Powinieneś siedzieć na miejscu, dopóki samolot nie doleci do terminalu.
Nie dostaniesz nagrody za kilometraż.
- Kim jesteś? - Gliną.
- Glina? - Tak, jeden z tych dobrych facetów.
Ty jesteś jednym z tych złych,
i teraz gdy trzymam cię za tyłek, wymienię cię na moją żonę.
Siadać!
Właź!
- Gdzie on wszedł? - Tam.
To nie do wiary.
Dwa miesiące planowania,
i nie możecie nawet przewidzieć jednego głupiego gliniarza.
- Proszę, panie generale. - Gdzie jest pułkownik Stuart?
- Panie generale! - Ach! Nic mi nie jest.
Powiedział, że jest policjantem. Myślałem, że obstawiliście to miejsce.
Wszedł do kabiny pilotów.
Pójdzie do piekła!
McClane!
Zakładam, że to ty, McClane.
Niezły z ciebie żołnierzyk.
Możesz to uważać za pogrzeb wojskowy!
Ile mamy granatów?
Każdy ma po trzy!
Rzucajcie!
Och, mój...
Jazda!
O cholera!
Masz pieprzone szczęście.
Wozy straży pożarnej, panie pułkowniku.
Z powrotem do kościoła. Jazda!
Gdzie są pieprzone drzwi?
Trochę się tam zaczynają denerwować.
Wprawdzie to ja też.
Jesteśmy nad samym Waszyngtonem.
Złap jakąś stację telewizyjną. To ich uspokoi.
Dla mnie się sprawdza. Ja...
Piszesz swoją mowę na wręczenie nagród za najgorszy program?
Raczej na nagrodę Pulitzera.
Szanowni państwo,
podczas gdy oczekujemy na lądowanie, nasze stewardesy
nastawiają odbiorniki na miejscową stację telewizji.
Fonia jest na trzecim kanale.
Dobrze.
Dobra, dobra.
Proszę pana, możemy lądować w każdej chwili.
Jeśli tylko pan usiądzie...
Jest mi niedobrze.
- Przepraszam. Jest mi niedobrze. - Włączony jest znak zapięcia pasów.
Kretyn.
- WZDC. - Tak, tu Richard Thornberg.
Połącz mnie z Rubenem z wiadomości.
- Właśnie ma wejść na ekran. - Wiem, że właśnie ma wejść.
Dlatego go potrzebuję.
Będziesz musiał poczekać...
Połącz mnie, Celia, albo zacznij pisać swoje zwolnienie.
Esperanza wylądował,
ale jest ranny.
Dostał serię w ramię.
Poza tym dostałem jeszcze jednego z nich. W sumie stracili już sześciu.
Może gdybyśmy wiedzieli ilu mieli na początku,
moglibyśmy się podniecać,
ale jeśli mają 50 chłopa,
to trochę za wcześnie, żeby otwierać szampana!
Doceniamy twoje wysiłki, McClane,
ale nie potrzebujemy tu wolnego strzelca!
A co jeśli oni zdecydują rozbić następny samolot
w odwet za twoją kaskaderkę?
Nie mogą już tego zrobić, prawda Barnes?
Poza tym, gdybym złapał Esperanzę,
to już byłoby po wszystkim.
Więc może oni są po prostu trochę bardziej pomysłowi
niż myślisz!
Ja przynajmniej myślę, do licha!
Słuchaj, mądralo, jesteśmy tu po to, aby grać z tym skurwysynem na zwłokę,
do momentu gdy będzie próbował wystartować.
Kropka!
Ty jesteś niewłaściwym facetem
na niewłaściwym miejscu, w niewłaściwym czasie!
To historia mojego życia.
Panie majorze,
dzwoni Pentagon!
Pentagon. Odbiorę tutaj. Dziękuję, Telford.
Wy chodźcie ze mną.
- McClane. - Tak, Barnes.
Powiedziałeś, że ci faceci znaleźli się tam natychmiast?
Tak.
To znaczy, że są na lotnisku albo w pobliżu,
I wydaje mi się, że wiem gdzie.
Chodź tu. Coś ci pokażę.
To są stare plany, kiedy mieli dłuższe pasy startowe.
To 12 lat temu.
Wygląda na to, że zrobili parę modyfikacji,
przesunęli kable telefoniczne, komputerowe i inne przewody,
tak, żeby mogli poprowadzić dreny.
Jeśli mam rację,
wszystko to jest poprowadzone wzdłuż terenu lotniska
i przechodzi dokładnie obok tej osady.
Powinniśmy wylądować już dwie godziny temu!
Rozumiem, ale jeśli się pan tylko uspokoi...
To beznadziejne.
Jedno jest pewne - ktoś powinien dostać w dupę za ten cały bałagan.
Niestety,
naprawdę nie ma nikogo, kogo by można winić za pogodę.
Ach tak? A ten basior Willard Scott?
Dlaczego nie pojechałam autobusem?
Przynajmniej mogą się zatrzymać na jedzenie i po benzynę.
Przepraszam.
Tak?
Zastanawiam się.
Ten lot miał planowo trwać pięć i pół godziny, prawda?
Mhm.
Czy mamy dość paliwa, aby tak krążyć?
Oczywiście.
Takie drobne problemy są przewidziane.
Barnes, sprawdziliśmy już 15 pieprzonych domów,
i nic.
To nasza ostatnia możliwość.
Tam jest taki stary kościół.
Idziemy.
Poczekaj.
Kościół jest tam.
To może być wartownik.
Albo po prostu wyszedł sobie na spacer.
To dlaczego chodzi po własnych śladach?
Jazda.
Dobra.
Stój tutaj i przygotuj się, by wezwać marynarzy majora.
Myślałem, że oni są z lądowej.
Co za różnica? Bądż gotów.
O cholera.
Nie teraz.
Lorenzo, tu Barnes.
Barnes, gdzie, do diabła polazłeś? Gdzie jest McClane?
Jest tu ze mną. Jesteśmy przy starym kościele w Hidey Lake,
po zachodniej stronie lotniska.
Jesteście gdzie? Do diabła! Ty idioto, dlaczego nie...
To musi być ich baza operacyjna.
Zamknij się i weź dupę w troki! Szybko!
Alarm! Meldować się.
Mamy potwierdzenie położenia Stuarta.
- Jazda. - Idziemy!
Nasz samolot będzie gotowy za 30 minut, panie generale.
Chyba, że będą jeszcze jakieś niespodzianki.
Panowie, mamy tu niezłą sytuację.
Nie, miałeś rację. Po prostu jestem takim kutasem jak ty.
Garber, meldunek!
Specjalne jednostki wojskowe z trzech stron, teraz otaczają tyły!
Nowy problem, pułkowniku?
Żadnego problemu, panie generale.
Panowie, wiecie, co robić.
Na ziemię!
Padnij! Padnij!
Panie generale,
już pora.
Dalej, jazda!
Uciekają z tyłu!
Ruszać się!
Albertson, weź swoich ludzi na tyły.
Ten sprzęt, nasze samoloty mogłyby lądować.
Na zewnątrz były druty alarmowe. Mogli zastawić pułapkę...
- Zastawili. - Tu też jest jedna.
Wygląda to na C-4. Odbezpieczona, kurwa.
Jazda stąd! Wszyscy, już!
Podłączyli cały sprzęt do eksplozji.
Opieczętować budynek!
Cholera!
Postawić wartowników. Żadnych cywili.
Hej, gdzie, kurwa, jest McClane?
Miller, strzelaj do niego!
Ja cię będę osłaniał!
To by było na tyle, jeśli chodzi o nieprzewidziany wypadek.
Wynośmy się stąd.
Och...
Miałem skurwysyna na muszce. Na pewno miałem.
Oh, Jezu Chryste.
Uwaga, wieża. Uwaga, wieża Dulles.
Tu pułkownik Stuart. Czy nasz samolot jest gotowy?
Tak. Jest w hangarze 11.
To nasz najbardziej odosobniony budynek.
Jesteśmy w drodze.
Niech służby naziemne potwierdzą
stan samolotu.
Co za bezczelny skurwysyn!
Pułkowniku, jest pan w stanie potwierdzić to sam.
Niech pan nas nie prosi
o zapakowanie w prezencie potencjalnych zakładników.
Major Grant, nieprawdaż?
Jeśli mnie pan pamięta, pułkowniku,
to pamięta pan też, że znam musztrę równie dobrze jak pan.
Sam sobie sprawdź swój pieprzony samolot.
Ruszamy za 5 minut. Kamizelki kuloodporne dla wszystkich.
Kombinezony ochronne dla grupy szturmowej. Teleskopy dla snajperów.
Złapiemy ich w hangarze i sam wyjmę ten pieprzony detonator
z ręki trupa Stuarta.
Lorenzo, weź wszystkich swoich ludzi z powrotem na lotnisko.
Odetnij wszystkie wyjścia,
na wypadek gdyby chcieli się prześlizgnąć na zewnątrz.
Zrobione.
Dobra, idziemy.
Dick, to niemożliwe.
Każda stacja w mieście ma swoich ludzi na lotnisku,
i nikt z nich nie słyszał nawet słowa
Chcesz dowodu, to posłuchaj.
Powtarzam. Terroryści zabili osoby cywilne
i wyłączyli oba systemy pozwalające wam na lądowanie.
Specjalna jednostka Armii USA przybyła tutaj
i przygotowuje się do unieszkodliwienia terrorystów.
- Jezu Chryste. - Wchodź na antenę natychmiast.
Weź moje zdjęcie z kartoteki. Byle jaka fotka. Wszystko jedno.
Connie coś ma. Mapy, złap jakąś z prognozy pogody.
Już się robi. Za 5 minut zaczynamy transmisję!
Jeśli inne nasze stacje chcą się podłączyć, mają 3 minuty na przetargi.
Do roboty.
Dobra, zaczynam.
Hej, Telford,
co robił twój oddział cykorów,
gdy zdobywaliśmy Granadę?
Granada.
Pięć minut strzelaniny i pięć tygodni surfingu.
Szkoda, że tam z wami nie byłem.
Tak. Ja też tego żałuję, chłopcze.
- Naprawdę, panie majorze? - Naprawdę.
Wtedy nie musiałbym robić tego.
Orle Gniazdo, tu Pisklę.
Według planu... i na pozycjach.
Zrozumiałem, Pisklę. Jesteśmy tu bezpieczni.
Masz zielone światło.
Powtarzam, zielone światło.
Och!
Jezus, skąd ty się wziąłeś,
z Pearl Harbour?
Dobra, wszyscy na miejsca.
Bądź gotów.
5, 4, 3...
Tu biuletyn specjalny dziennika WZDC.
Dziś wieczorem w Dulles nastąpiła katastrofa lotnicza.
Pozostałe samoloty nadal krążą nad lotniskiem,
i wciąż nie ma żadnych wyjaśnień od władz lotniska ani FZL.
A teraz informacje wyłączne
od Dicka Thornberga z nieba nad Waszyngtonem.
Jestem jednym z tysięcy ludzi,
którzy krążą nad stolicą naszego kraju...
myśląc, że cokolwiek by się nie działo
tam daleko na ziemi, to normalne problemy.
Jednak prawda daleka jest od normalności.
Prawda jest przerażająca.
Niech pani uważa!
Uwaga! Uwaga!
Z drogi!
Z drogi, proszę pani!
Jazda, jazda! Hej, hej, uważaj!
To jest nagranie rozmowy...
między wieżą kontrolną w Dulles, a jednym z samolotów w górze.
Z drogi!
Lorenzo!
McClane, czy ty oszalałeś?
Gdzie jest drużyna Granta?
Ładunki w kościele, są podłączone do zdalnie sterowanego detonatora.
Gdzie jest Grant?
Poszli zabić tego skurwysyna
i odebrać im detonator! - Nie mają zamiaru tego zrobić!
Wsiądą z nim do tego samego samolotu
i razem odlecą! - Co ty pieprzysz!
Kiedy armia wyrzuciła Stuarta, obsadził tę jednostkę swoimi ludźmi!
Zwariowałeś. A ta strzelanina...
Pokaz, aby zyskać na czasie.
McClane, coś ci się, kurwa, rzuciło na mózg.
Jesteś aresztowany, ty skurwysynu.
Masz tu! Tymi kulami dziś tam strzelali!
Ślepe!
Jezu Chryste.
Tu kapitan Lorenzo.
Wszyscy funkcjonariusze mają zejść ze stanowisk
i zgromadzić się w maszynowni za pięć minut,
w pełnym rynsztunku i uzbrojeniu.
Czas na akcję.
Jak Iwo Jima!
Nasz reporter uzyskał informacje, że terroryści
zupełnie opanowali całe lotnisko,
co jest ukrywane przez władze.
Terroryści grożą dalszym rozlewem krwi,
jeśli ich żądania nie zostaną spełnione.
Szczególnie teraz, gdy specjalna jednostka komandosów
przybyła na lotnisko, prawdopodobieństwo
śmiertelnej walki na pełną skalę jest niebezpiecznie blisko.
Ten głupi, bezczelny skurwysyn!
Rozniosło się już po całym lotnisku.
300 osób zginęło...
Kiedy wylądujemy?
...ale to, niestety, nie koniec.
Przerażająca prawda jest taka, że nikt nie jest bezpieczny,
ani w samolotach w górze nad Dulles, ani na dole na lotnisku.
Groźba dalszych ofiar na lotnisku
wisi nad głowami wszystkich,
i ten świąteczny okres pokoju i miłości
zamienił się w koszmar.
Dobra, słuchajcie!
Wszystkie jednostki mają otoczyć hangar 11,
ze wszystkich stron!
Tutaj, McClane! Wsiadaj!
Kiedy policja miejska pojawi się tu z posiłkami,
zrobią tu porządek!
Teraz z drogi!
McClane, przywitaj się z moim bratem Vito.
Wesołych Świąt.
Cześć.
Do jasnej cholery! Zabierzcie to gówno!
Zabierzesz to cholerne gówno stąd,
czy nie?
Vito, wysadź dupę z wozu
i pomóż mi, do cholery.
Czy zabierzesz...
Zabieraj ten samochód już!
O tu. Tutaj. Rozumiesz?
Ej, Coleman!
Sam! Sam Coleman!
Ej, Coleman!
Cześć!
Coleman!
...ale przynajmniej prawdy tej nie znają zakładnicy,
ponieważ ja, Richard Thornberg, znalazłem się tutaj,
by poświęcić swoje życie i talent dla ojczyzny i ludzkości,
i jeśli to miałaby być moja ostatnia transmisja...
Amen... Dick.
Dick? To leci na żywo, Dick.
Gdzie ty jesteś?
Dick?
Światła ciężarówki, panie pułkowniku.
Są tu, zgodnie z planem.
Otwórz drzwi hangaru.
Jak w zegarku.
Jezu, jak dasz mi ten reportaż, będę mieć twoje dziecko.
Nie o takiej przejażdżce myślałem.
Niezły z pana numer, pułkowniku, jeśli mogę się tak wyrazić.
Dziękuję, majorze. Pan też jest nienajgorszy.
Gratulacje z powodu ucieczki, panie generale.
Dzięki, majorze.
Ale może je pan zachowa, aż będziemy całkiem bezpieczni, co?
Tak jest, panie generale.
Moje gratulacje, panowie.
Osiągnęliście zwycięstwo dla naszego sposobu życia,
macie moją dumę, mój podziw i wakacje życia.
A teraz, na pokład.
Co jest kowboju, za bardzo trzęsie?
- Nie lubię latać. - To co tu robisz?
Nie lubię też przegrywać.
Dobra! W drogę!
Nie wiem jak wy, chłopcy,
ale ja mam dosyć pieprzonego śniegu na całe życie.
W tropikach nie ma tego zbyt wiele, majorze.
Ale dla was panowie możemy go importować.
Cholera! Wyjechali już z hangaru!
Tam są. Tam. Złap to.
Dobra, teraz co?
Zajedź im drogę! Zablokuj im start!
Zablokuj im drogę, tak żeby nie mogli się wydostać!
Nie będę się bawić w berka z 200 tonowym samolotem!
Jestem wariatem, stary, ale nie aż takim wariatem.
Dulles, tu północno-wchodni 140.
To samolot Holly.
Powtarzam. Proszę o natychmiastowe pozwolenie.
Wiem, że mi nie odpowiecie,
ale lepiej słuchajcie, do cholery!
Lecimy na samych oparach i musimy wylądować.
Za pięć minut schodzimy,
tak czy inaczej.
To samolot mojej żony! Zajedź mu, kurwa, drogę!
Nie mam zamiaru pchać się przed ten samolot!
Dobra, to może byś wleciał nad niego?
Szanowni państwo, tu mówi kapitan.
Proszę o uwagę.
Nie mamy innego wyboru, musimy natychmiast lądować.
Proszę o zapięcie pasów i przyjęcie pozycji ochronnej,
zgodnie z instrukcjami podanymi przez stewardesy.
Daj mi procedurę nagłego lądowania.
Uwaga, wszystkie samoloty w rejonie Dulles.
Tu Northeast 140.
Spróbujemy wykonać nagłe lądowanie.
Miejcie to na uwadze.
Nie chcę umierać.
Zapnij pasy.
Przepraszam. Przepraszam.
Pochyl się do przodu.
Boże!
O Boże.
O Boże,
twój krzyż i berło są mym pokrzepieniem.
Czekaj!
Co robisz?
Chciałaś reportaż, może nie?
Pomalutku, chłopcy. Spuście mnie nisko!
Zrobione!
Spuście mnie na dół!
Zabijesz się! Wracaj do środka!
Zejdźcie niżej! Trzymaj się nad skrzydłem!
Niżej!
John, co ty, kurwa, robisz na skrzydle tego samolotu?
Cholera!
Mierda.
Coś jest nie tak.
Lotki.
Nie mogę się oderwać od ziemi.
Skurwysyn.
To znowu McClane.
Skurwiel!
- Ja go załatwię. - Zrób to raz na zawsze.
Pan niech tylko wystartuje w powietrze, panie generale.
Jest pan jedynym człowiekiem, który to może zrobić.
Nie strzelaj. W tym skrzydle jest paliwo.
Szkoda, McClane. Nawet cię lubiłem!
Mam dosyć innych przyjaciół!
Dobra, McClane...
czas na gwóźdź programu!
Skurwielu!
Jak idzie?
Bon voyage!
Szczęśliwego lądowania, kutasie!
Yippee-ki-yay, skurwielu.
Tak. Dobrze.
Holly!
To twoje światła lądowania!
O Boże.
Popatrz!
Dobra, widzę! Widzę!
Wykorzystali ogień do lądowania! Wykorzystali pieprzony ogień!
Inni mogą zrobić to samo. Powiedz im.
Już wiedzą.
Mieliśmy lądowanie wizualne na pasie Northeast.
Słuchaj.
Kierujemy się linią ognia, jako przewodnikiem.
Jak oni mogą, to my też!
Każde lądowanie, z którego możesz wyjść na własnych nogach, jest dobre.
Skacz!
Mam cię!
Skacz!
Dalej. Dobrze.
To on!
Dobra!
Holly!
Dalej! Złapiemy cię!
O Boże. O kochanie.
Myślałem, że cię już nigdy nie zobaczę.
Ja myślałam to samo o tobie.
Tak cię kocham.
Powiedzieli mi, że na lotnisku są terroryści.
Ja też tak słyszałem.
Boże, to piękne.
Tak.
Naprawdę piękne.
Och, tak cię kocham.
Och, John.
Dlaczego to się nam wciąż przytrafia?
Chodźmy do domu.
Do wozu!
Jedźmy stąd!
Niech mi ktoś pomoże!
Och, złotko, proszę pomóż mi wstać.
Kutasie złamany!
Ej, poruczniku! Ej tam!
Hej, hej!
Wskakuj pan tu! Razem ze swoją panią!
Co ty na to, Marv?
Ja na pewno nie będę sprzątał tego bałaganu!
Hej, McClane!
Dostałeś mandat przed moim lotniskiem?
Tak.
Ach, do diabła. W końcu to święta!
Ruszaj, Marv.